ชั้นร้องไห้ว่ะ

 

ทุเรดจิง

 

ทำไมชั้นโง่จัง

 

T^T

 

กานบ้านก้ยังไม่ทัม

 

นั่งร้องไห้ทัมอาร๊ายยยยยยยย...

 

อิโง่ - -*

 

ปัยทัมกานบ้านเส่ะ

 

เลิกร้องซะ

 

มัวแต่หั้ยความสำคัญกะเร่องของคนอื่นอยู่นั่นแหละ

 

ชั้นเกียดคนเหนแก่ตัว

 

ชั้นเลยไม่ทัมตัวเหนแก่ตัว

 

ไม่งั้นชั้นคงเกียดตัวเอง

 

แล้วชั้นก้เลยมัวแต่หั้ยกะคนอื่น

 

ชั้นบ่นเร่องอารัยเนี่ยยยยยยย....

 

ร้องไห้กี่รอบแล้ววะ

 

ไอ่โง่เอ๊ย - -^

 

เลิกร้องเสะ

 

เปลืองน้ำที่กินเข้าไปว่ะ

 

ทามกานบ้านเด๋วเน้~!!!

 

ชั้นโง่จัง เห้ออออ...

กลับมาจากค่ายปฐมนิเทศแล้ว ลัล ลัล ล้า~~

 

ก้หนุกหนานดี

 

ตอนที่ปฐมนิเทศแยกตามภาค

 

แล้ว อ. ห้ายแนะนำตัว

 

พอไมค์มันโดนส่งใกล้มาเรื่อยๆ

 

แล้วฝ้ายก้นึกม่าออกจาพูดราย

 

ถึงได้บอกเร่องตัวเองโดนเรียกนักมวย

 

.. ไม่ น่า เลย ..

 

จาเปิดเทอมแล้วง่า ทริปกรุ๊ปก้ตงกะวันเข้าแล็บอีก T^T~

 

อยากปายทัมค่ายลานเกียร์อ้ะ คัยจาทามก้มาชวนด้วยจิ

 

 

*เร่องทำหนมปัยหั้ย ไว้ว่างมะไรจาทัมปายหั้ยงับ

 

*นัตโต้.. ทัมชั้นเสียเซลฟ์สุดๆเลย แงๆๆๆ ชั้นรู้สึกผิด!!!

เอ่อๆๆๆ คือว่าวันเนี้ย เค้าตั้งจายจาทำบราวนี่เลยนะ

 

กะจาเอาไปหั้ยเพ่อนๆ gr.s กินกันวันสอบเส็ด

 

แต่ๆๆๆ แล้วเตาอบมันพังงงงงงงงง~!$@#!

 

ฝ้ายเปิดวอร์มเตาไปก่อนสิบนาที

 

แล้วเตาก้ไม่ร้อนซะที

 

คราวนี้เปิดต่อเปนชั่วโมง

 

มันก้ยังไม่ร้อนอีก - -*

 

ด้วยความที่เสียดายชอคโกแลต อุส่าใส่ไปเยอะ

 

ก้เลยลองวิธีโบราณดู เอากะทะปิดฝาตั้งไฟ

 

แล้วใส่ถาดบราวนี่เข้าไป

 

มันก้สุกนะแต่นิ่มๆเหลวๆหน่อย T^T

 

จะยังมีคัยอยากกินอยู่มั๊ยเนี่ย

 

 

*เสียดายชอคโกแลต!!

ไม่มีคัยเข้าใจเรา เท่ากับเราเอง

 

บางเวลาชั้นก้อยากปกป้องตัวเองจากเร่องที่ทำหั้ยเสียใจ

 

เพราะชั้นมีเร่องแย่ๆผ่านเข้ามามากมาย

 

ประสบการณ์ที่ไม่เหมือนคนอื่น

 

รักคนอื่นมากเกินไป เหนแก่คนอื่นมากเกินไป คิดถึงคนอื่นมากเกินไป

 

ลืมคิดไปว่าคนอื่นคงไม่ได้หั้ยเรากลับมาเท่าที่เราหั้ยเค้า

 

มันก้เลยเสียใจ เส้า รู้สึกแย่

 

เกลียดตอนตัวเองอ่อนแอ เกลียดน้ำตาตัวเอง

 

ถ้าเรามองเหนว่าข้างหน้ามีเปอร์เซ็นต์ที่จะต้องเสียใจกับคัยสักคน

 

เราก้จาถอยออกมา หาเกราะอารัยซักอย่างไว้หั้ยตัวเอง

 

จาได้ไม่เสียใจ ไม่อยู่ในสภาพอุบาทว์ๆ - -"

 

เราแค่อยากทำเพื่อตัวเอง หั้ยตัวเองได้สบายใจ

 

จาได้ตั้งใจกับการเรียนได้เต็มที่

 

หาช่องว่างหั้ยตัวเองกับคนอื่นๆ จาได้ไม่เทใจหั้ยคัยไปหมด

 

ไม่ได้เกลียดหรืออคติ แต่อยากหั้ยตัวเองอยู่กับความจิง

 

ที่คนที่เห็นกันทุกวัน พูดคุยหยอกล้อกัน อาจไม่คิดเหมือนเรา

 

ทุกคนมีความคิดแตกต่าง

 

เพื่อคนอื่นมันมากเกินไปแล้ว ต้องทำเพื่อตัวเองบ้าง

 

ถ้ายังไม่ได้เปิดใจกับเราเต็มที่ก้เว้นที่ว่างไว้บ้าง อย่าหั้ยความสนิท

 

เพราะเราจะเปิดใจกับทุกคน

 

อย่ามองเราเหมือนคนอื่นๆ เพราะเรารู้ว่าเราไม่เหมือน

 

เราเปนได้มากกว่าคนที่ไม่ถูกใจคัยแล้วก้เกลียด

 

ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน ^^

เราคิดมากอีกแล้ว

 

ไปใส่ใจสิ่งที่คนอื่นเค้าพูด

 

อาวมานั่งคิดๆๆๆ สุดท้ายเลยเส้าเอง

 

แย่จัง - -"

 

ก่อนอื่นต้องขอบคุณลุงฮิปนะ

 

ที่อยู่เคียงข้างเค้าเสมอๆๆ

 

แม้แต่ในวันตัดเค้กวันเกิด

 

ลุงก้มานั่งฟังเร่องไม่สบายใจของเค้าอีก

 

(((แอบรุสึกผิด - -")))

 

เค้าไม่เคยปิดบังอารัยลุงได้ซักอย่าง

 

 

 

เราเข้ามาอยู่คณะนี้ที่นี่ คิดว่าเปนความโชคดีมากๆ

 

เพราะตัวเองก้ไม่ได้เก่งอาราย

 

คิดอยู่เสมอว่าต้องพยายามหั้ยมากขึ้น

 

แล้วเราก้ไม่ได้แกล้งโง่ แต่โง่จิงๆ

 

แล้วก้ไม่ได้อยากอู้ไม่ทำ แต่ทำไม่เปนจิงๆ

 

คงมีคนไม่ชอบประโยคนี้

 

แล้วก้คงไม่ชอบหน้าเราไปแล้ว

 

แต่มันคงเปนการพิจารณาของคนๆนั้นเอง

 

เราทำอารายไม่ได้

 

เราพยายามไปแล้ว(ถึงเค้าจาเหนว่าเราไม่ได้พยายาม)

 

เราก้ขอโทดด้วยที่มาเปนตัวถ่วงหั้ยพวกนาย

 

เรารู้สึกแย่จิงๆ

 

เราเหนพวกนายเปนเพ่อน

 

จาพูดจาตักเตือนกัน ก้บอกดีๆ

 

เรารู้สึกผิดหวังนะที่คิดเปนเพ่อนแล้วยังทำกันยังงี้

เหนื่อยโว้ยยยยยยยยยยยยย....

 

โดนด่าอีก เซ็ง

 

จากบุคคลเดิมๆ

 

คำด่าเดิมๆ

 

และชั้นที่อยู่เฉยๆเหมือนเดิม

 

แต่โดนด่า

 

แค่ไปเรียนชั้นก้เหนื่อยจาแย่

 

ไม่มีอารมทะเลาะ

 

อีกสามสัปดาห์สอบภาษาจีน

 

เดือนสิงหาเปิดเทอมอีก

 

มีเวลาหั้ยอัพเกรดสมองแป๊บเดวเท่านั้น

 

ชั้นต้องมานั่งฟังคำพูดที่ทำหั้ยจิตใจเสื่อมอีกกกกกกกก....

 

เซงงงงงงง....

 

*สเปซเหมือนส้วม อืมมม... เหนด้วยกะแพท

เบื่ออออออออออ...

 

อยู่ดีๆก้เบื่อซะงั้น ม่ะมีเหตุผล~!!!

 

ทำไมชั้นต้องเปนฝ่ายรอเทอตลอด

 

ไม่เข้าจัยเลย

 

เห้อออออ...

 

ทำมัยคนอื่นๆต้องมาบังคับนู่นบังคับนี่

(บ่นเร่องเน้เปนรอบที่ล้านแล้วมั้ง)

 

ทำไมคนอื่นต้องมาไม่พอใจกับตัวชั้น

 

ไม่ยอมรับมันเลยเหรอว่ามันคือตัวชั้นจิงๆ

 

สเปซสำหรับเรามีไว้ระบาย

 

คายม่ายพอจายไม่ต้องบอก

 

กดเครื่องหมาย x มุมบนขวาไปเลย

 

จบ~!!!

ปิดเทอมก้นอนอืดอยู่หลายวัน

 

ไปโยนโบวล์ ดูหนัง ร้องเกะ

 

แล้วก้ไปเท่วสงกรานต์ หนุกหนานๆ

 

ช่วงเน้ฝ้ายก้ปัยเรียนภาษาจีน

 

หลังจากหมักหมมความรู้เอาไว้สองปี

 

เหล้ายิ่งหมักยิ่งหอม แต่ความรู้ยิ่งหมักยิ่งไม่มีอารัยเหลือ - -*

 

แถมมาเปนเดะโข่งในชั้นเรียนอีก

 

ต้องพยายามมากกว่าคนอื่น

 

เพราะความรู้มันหล่นกระจายไปหมด

 

 

 

เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน

 

เค้ามีความสุขนะ

 

พยายามทำเวลานั้นหั้ยดี

 

และเก็บมันไว้ในใจ

 

แต่มันดูไม่มีความหมายสำหรับเทอ

 

เค้าก้เลยไม่รู้ว่าตกลงเทอคิดยังงัยกันแน่

 

เค้าคงไม่ดีพอยังงั้น รึเปล่า?

 

เทอไม่บอกสิ่งที่เทอคิด

 

เค้าก้ไม่อยากทึกทักเอาเองเหมือนกัน

 

แต่พอเทอทัมตัวห่างๆแบบนี้

 

เค้าก้รู้สึกว่าอารัยๆที่ผ่านมา

 

มันคงไม่เคยมีความหมายกะเราเลย

 

งั้นก้ช่วยเว้นระยะหั้ยมันห่างกว่านี้อีกนะ

 

หั้ยมันไกลที่สุด จนเราไม่ต้องพบกันเลย

 

เค้าคงจะสบายใจกว่าที่เปนอยู่ตอนนี้

คนบางคนยิ่งรุสึกสนิทกันมากเท่าไร

 

เค้าก้ยิ่งทัมตัวห่างๆๆๆๆ ออกปัยเท่านั้น

 

ยิ่งเหนความดีของเค้า เหนตัวตนที่เค้าเปน

 

เราก้ยิ่งอยากเข้าใกล้

 

คิดถึงเค้าปายก้เท่านั้น

 

เพราะเค้ามั่ยคิดถึงชั้นเลย~!!! (อันเน้เดาเอาเอง)

แค่อยากทำสิ่งที่ตัวเองต้องการ

 

ไม่ได้เอาแต่ใจ

 

แต่อยากเปนตัวเองที่มั่ยมีคัยบังคับอีกต่อปัย