f A i ~ *

ชั้นร้องไห้ว่ะ

 

ทุเรดจิง

 

ทำไมชั้นโง่จัง

 

T^T

 

กานบ้านก้ยังไม่ทัม

 

นั่งร้องไห้ทัมอาร๊ายยยยยยยย...

 

อิโง่ - -*

 

ปัยทัมกานบ้านเส่ะ

 

เลิกร้องซะ

 

มัวแต่หั้ยความสำคัญกะเร่องของคนอื่นอยู่นั่นแหละ

 

ชั้นเกียดคนเหนแก่ตัว

 

ชั้นเลยไม่ทัมตัวเหนแก่ตัว

 

ไม่งั้นชั้นคงเกียดตัวเอง

 

แล้วชั้นก้เลยมัวแต่หั้ยกะคนอื่น

 

ชั้นบ่นเร่องอารัยเนี่ยยยยยยย....

 

ร้องไห้กี่รอบแล้ววะ

 

ไอ่โง่เอ๊ย - -^

 

เลิกร้องเสะ

 

เปลืองน้ำที่กินเข้าไปว่ะ

 

ทามกานบ้านเด๋วเน้~!!!

 

ชั้นโง่จัง เห้ออออ...

กลับมาจากค่ายปฐมนิเทศแล้ว ลัล ลัล ล้า~~

 

ก้หนุกหนานดี

 

ตอนที่ปฐมนิเทศแยกตามภาค

 

แล้ว อ. ห้ายแนะนำตัว

 

พอไมค์มันโดนส่งใกล้มาเรื่อยๆ

 

แล้วฝ้ายก้นึกม่าออกจาพูดราย

 

ถึงได้บอกเร่องตัวเองโดนเรียกนักมวย

 

.. ไม่ น่า เลย ..

 

จาเปิดเทอมแล้วง่า ทริปกรุ๊ปก้ตงกะวันเข้าแล็บอีก T^T~

 

อยากปายทัมค่ายลานเกียร์อ้ะ คัยจาทามก้มาชวนด้วยจิ

 

 

*เร่องทำหนมปัยหั้ย ไว้ว่างมะไรจาทัมปายหั้ยงับ

 

*นัตโต้.. ทัมชั้นเสียเซลฟ์สุดๆเลย แงๆๆๆ ชั้นรู้สึกผิด!!!

เอ่อๆๆๆ คือว่าวันเนี้ย เค้าตั้งจายจาทำบราวนี่เลยนะ

 

กะจาเอาไปหั้ยเพ่อนๆ gr.s กินกันวันสอบเส็ด

 

แต่ๆๆๆ แล้วเตาอบมันพังงงงงงงงง~!$@#!

 

ฝ้ายเปิดวอร์มเตาไปก่อนสิบนาที

 

แล้วเตาก้ไม่ร้อนซะที

 

คราวนี้เปิดต่อเปนชั่วโมง

 

มันก้ยังไม่ร้อนอีก - -*

 

ด้วยความที่เสียดายชอคโกแลต อุส่าใส่ไปเยอะ

 

ก้เลยลองวิธีโบราณดู เอากะทะปิดฝาตั้งไฟ

 

แล้วใส่ถาดบราวนี่เข้าไป

 

มันก้สุกนะแต่นิ่มๆเหลวๆหน่อย T^T

 

จะยังมีคัยอยากกินอยู่มั๊ยเนี่ย

 

 

*เสียดายชอคโกแลต!!

ไม่มีคัยเข้าใจเรา เท่ากับเราเอง

 

บางเวลาชั้นก้อยากปกป้องตัวเองจากเร่องที่ทำหั้ยเสียใจ

 

เพราะชั้นมีเร่องแย่ๆผ่านเข้ามามากมาย

 

ประสบการณ์ที่ไม่เหมือนคนอื่น

 

รักคนอื่นมากเกินไป เหนแก่คนอื่นมากเกินไป คิดถึงคนอื่นมากเกินไป

 

ลืมคิดไปว่าคนอื่นคงไม่ได้หั้ยเรากลับมาเท่าที่เราหั้ยเค้า

 

มันก้เลยเสียใจ เส้า รู้สึกแย่

 

เกลียดตอนตัวเองอ่อนแอ เกลียดน้ำตาตัวเอง

 

ถ้าเรามองเหนว่าข้างหน้ามีเปอร์เซ็นต์ที่จะต้องเสียใจกับคัยสักคน

 

เราก้จาถอยออกมา หาเกราะอารัยซักอย่างไว้หั้ยตัวเอง

 

จาได้ไม่เสียใจ ไม่อยู่ในสภาพอุบาทว์ๆ - -"

 

เราแค่อยากทำเพื่อตัวเอง หั้ยตัวเองได้สบายใจ

 

จาได้ตั้งใจกับการเรียนได้เต็มที่

 

หาช่องว่างหั้ยตัวเองกับคนอื่นๆ จาได้ไม่เทใจหั้ยคัยไปหมด

 

ไม่ได้เกลียดหรืออคติ แต่อยากหั้ยตัวเองอยู่กับความจิง

 

ที่คนที่เห็นกันทุกวัน พูดคุยหยอกล้อกัน อาจไม่คิดเหมือนเรา

 

ทุกคนมีความคิดแตกต่าง

 

เพื่อคนอื่นมันมากเกินไปแล้ว ต้องทำเพื่อตัวเองบ้าง

 

ถ้ายังไม่ได้เปิดใจกับเราเต็มที่ก้เว้นที่ว่างไว้บ้าง อย่าหั้ยความสนิท

 

เพราะเราจะเปิดใจกับทุกคน

 

อย่ามองเราเหมือนคนอื่นๆ เพราะเรารู้ว่าเราไม่เหมือน

 

เราเปนได้มากกว่าคนที่ไม่ถูกใจคัยแล้วก้เกลียด

 

ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน ^^

เราคิดมากอีกแล้ว

 

ไปใส่ใจสิ่งที่คนอื่นเค้าพูด

 

อาวมานั่งคิดๆๆๆ สุดท้ายเลยเส้าเอง

 

แย่จัง - -"

 

ก่อนอื่นต้องขอบคุณลุงฮิปนะ

 

ที่อยู่เคียงข้างเค้าเสมอๆๆ

 

แม้แต่ในวันตัดเค้กวันเกิด

 

ลุงก้มานั่งฟังเร่องไม่สบายใจของเค้าอีก

 

(((แอบรุสึกผิด - -")))

 

เค้าไม่เคยปิดบังอารัยลุงได้ซักอย่าง

 

 

 

เราเข้ามาอยู่คณะนี้ที่นี่ คิดว่าเปนความโชคดีมากๆ

 

เพราะตัวเองก้ไม่ได้เก่งอาราย

 

คิดอยู่เสมอว่าต้องพยายามหั้ยมากขึ้น

 

แล้วเราก้ไม่ได้แกล้งโง่ แต่โง่จิงๆ

 

แล้วก้ไม่ได้อยากอู้ไม่ทำ แต่ทำไม่เปนจิงๆ

 

คงมีคนไม่ชอบประโยคนี้

 

แล้วก้คงไม่ชอบหน้าเราไปแล้ว

 

แต่มันคงเปนการพิจารณาของคนๆนั้นเอง

 

เราทำอารายไม่ได้

 

เราพยายามไปแล้ว(ถึงเค้าจาเหนว่าเราไม่ได้พยายาม)

 

เราก้ขอโทดด้วยที่มาเปนตัวถ่วงหั้ยพวกนาย

 

เรารู้สึกแย่จิงๆ

 

เราเหนพวกนายเปนเพ่อน

 

จาพูดจาตักเตือนกัน ก้บอกดีๆ

 

เรารู้สึกผิดหวังนะที่คิดเปนเพ่อนแล้วยังทำกันยังงี้